Ewelina
Dobroń-Wylężek

Dwie perspektywy malarstwa

W mojej pracy spotykają się dwa sposoby patrzenia na obraz. Z jednej strony patrzę jako historyk sztuki — poprzez wiedzę o kulturze, architekturze i tradycji malarskiej. Z drugiej jako artysta plastyk — poprzez kolor, światło, emocję. Te dwie perspektywy nie funkcjonują osobno. Łączą się w obrazie.

Inspiracją są dla mnie powidoki z historii, wspomnienia z podróży — renesansowe budowle, fragmenty miast, przestrzenie portowe, światło Południa. To, co zobaczone z czasem łączy się z pamięcią i wyobraźnią. Jest to dla mnie transpozycja wiedzy o historii i architekturze w znak malarski. Przełożenie tego, co poznane i zapamiętane, na język obrazu.

Z czasem rzeczywisty widok miejsca traci ostrość. Kontury zanikają, jedne elementy pozostają, inne niemal całkowicie się rozpuszczają. Interesuje mnie właśnie ta przestrzeń pomiędzy tym, co kiedyś widziane, a tym, co po latach zachowała pamięć.